Büyük Allah dostlarından Sırrı Sakatî Hazretleri esnaflık yapardı. Bir kere dükkânlarının “bulunduğu çarşıda yangın çıkmış, bütün dükkânlar; terlikçiler, örücüler, elbiseciler tamamen yanmıştı:.. Halk yangın yerine koşmuş, kimin dükkânı yanmış kimin yanmamış diye bakıyorlardı. Yangın yerinden ayrılan bir zata rastlayan Sırrı Sakatî Hazretleri:

— Benim dükkân da yanmış mı? diye sordu. Adam:

— Bütün dükkânlar yandığı halde seninki yanmamış, dedi. Sırrı Sakatı Hazretleri:

— Oh! Şükürler olsun, dedi.

Fakat dönüp evine geldikten sonra hata ettiğini anlayarak:

— Ya ben yanmasında hayır olan bir şeyin yanmamasına oh çekip, Allah’a şükrettiysem, ne günahlar işlemiş olurum, diye tam otuz yıl gözyaşı dökerek ağladı.

Cenab-ı Allah’dan affını diledi. Ya bizler… Her sözü Allah’a isyan olan bizler.